Bir Markdown temizleyicisi neyi atar ve bunu nasıl korursunuz

“Markdown’ı temizle” tek bir işlem gibi duyulur. Gerçekte bir dizi küçük karardır ve bir dönüştürücü, itiraf etsin etmesin, hepsini sizin adınıza verir.

İşte genellikle kötü karara bağlananlar.

Liste numaralandırması

En sonuç doğuranı. Yaygın kütüphaneler bir listeyi biçimlendirme yapısı sayar ve düzleştirir; bu da 1. 2. 3. ifadelerini madde işaretleriyle birlikte kaldırır.

Madde işaretli bir liste için buna bir şey denebilir. Numaralı bir liste içinse anlamı yok eder: numaralar bir şeye gönderme yapıyordu. Numaralı bir ankete verilen yanıtlar, bir sıradaki adımlar, sıralanmış maddeler — hepsi düzensiz bir yığına dönüşür.

Numaralandırma burada korunur; 7’den başlayan listeler de, başka bir listenin içine yerleşmiş numaralı bir liste de dahil.

Bağlantının arkasındaki adres

[belgeler](https://example.com/kilavuz) iki bilgi taşır. Düz metnin ikincisini koyacak bir yeri yoktur; dolayısıyla bir dönüştürücü ya onu yazmalı ya da düşürmelidir.

Düşürmek sessizdir ve yaygındır. Okuyan “belgeler” alır ve oraya ulaşacak hiçbir yol bulamaz. Buradaki varsayılan ikisini de yazar — belgeler (https://example.com/kilavuz) — çünkü bağlantıyı izleyemeyen bir okuyucu bir şey yitirmiştir. Bağlantının önemsiz olduğunu bildiğiniz durumlar için yalnızca metin ve yalnızca adres seçenekleri hazır bekler.

Bir kod bloğunun dili

```java ile işaretlenmiş bir blok bir olgu taşır: bu Java’dır. İşareti kaldırın, o olgu da onunla gider ve geriye her şey olabilecek, açıklamasız bir simgeler yığını kalır.

Dil bir etiket olarak verilir — [java] — böylece okuyan anlar. İsterseniz kapalı ya da özgün işaretiyle korunmuş hâlde.

Bir görselin alternatif metni

Bir görsel görsel olarak hayatta kalamaz. Ama alternatif metni, birinin onu betimlemek için yazdığı bir cümledir ve çoğu zaman belgedeki o içeriğin tek betimlemesidir. Görseli atıp betimlemeyi tutmak, genellikle ikisini birden atmaktan iyidir.

Dipnotlar, alıntılar, ayraçlar, frontmatter

Her biri, bir temizleyicinin sessizce kaldırabileceği içeriktir. Burada her biri varsayılan olarak korunur ve tek tek kapatılabilir.

Kayıpsızlık neden doğru varsayılan

Bu vakaların çoğunu çözen sınav: girdiyi hiç görmemiş bir okuyucu, yalnızca çıktıya bakarak orada yazan her şeyi anlayabilir miydi?

Yanıt hayırsa, dönüştürücü okuyucu adına, sormadan bilgi atmıştır. Kendinizin silmesi gereken bir şey bırakan bir dönüştürücü on saniye can sıkar. İhtiyacınız olan bir şeyi silen bir dönüştürücü ise, belki iş işten geçene kadar fark etmeyeceğiniz bir sorundur.

Bu yüzden varsayılanlar her şeyi tutar ve her kaldırma sizin seçtiğiniz bir anahtardır. Tek bir hazır ayar — Rapor ve tablolar — bu kuralı bilerek çiğner ve kod bloklarıyla görselleri çıkarır; çünkü var oluş nedeni, başıboş bir parçacığın gürültü olduğu bir rapora karşılaştırma tablosu taşımaktır. İstisnadır, bunu söyler de, ve Varsayılan hazır ayarı hiçbir şey çıkarmaz.

Gerçekten yanıtı olmayan şeyler

Bazı kararların doğru bir varsayılanı yoktur, yalnızca bir bağlamı vardır:

• Hiçbir şey onu başlık yapamıyorken bir başlık nasıl görünür? Düz, büyük harf ya da # korunmuş.
• Tablo yokken bir tablo nasıl görünür? Hizalı sütunlar, sekmeler ya da etiket ve değer.
• Bir görev listesi nasıl görünür? [ ], ☐ ya da hiç.

Hazır ayarlar bu yüzden var. Birini seçip evrensel ilan etmek yerine, her hazır ayar tüm bu soruları belirli bir hedef için yanıtlar — bir e-posta programı, bir hesap tablosu, bir sohbet penceresi, bir belge sayfası, bir web formu — ve size bir örnek gösterir; böylece yanıtlara güvenmeden önce onları görürsünüz.